X
تبلیغات
که من پروین فروغ شهر ایرانم" پروین باوفا
درج آثار ادبی و هنری
 

پروین باوفا

                                                  حماسه میلاد

دخترم .. الهامم

من اگر میگویم

زوز میلاد تو را تبریکی

از برای آنست

که چنین روزو چنین لحظه ی خوش

تو به من داده شدی

تو زهردانه ی سلول تنم

تو زبطن روحم

تو زمن زاده شدی

و تو ای آیت عشق

پس ازآن لحظه میلاد شگرف

پی از آواز سرود آغاز

با سرانگشتان نازک خویش

به تنم پوشاندی

خلعت سنگین

                       مادری را با ناز

ونگاه تو چنان

                  گرم و صمیمانه به من گفت درود

که زیادم همه رفت

هیبت درد                  

                    که بر جان و تنم ریخته بود                           

من فقط بودم و امواج سرور

تو فقط بودی و آن تاج غرور

که نهادی به سرم

پر ز الماس شعف

 پرزیاقوت طرب                       

به سترگی هلال ماهی

که درخشان کند آیینه ی شب       

دخترم به تو تبریک نمی گویم من

که به خود می گویم

من هزاران تبریک

که به گلزار جهان

باغبان باغ خوشبختی من

تو چنین دسته گلی

مملواز عطر گل یاس بهار

رنگ و وارنگ و پرازنقش و نگار

هدیه آویخت به دامان تنم                              

و من آسیمه ی تو

چه حریصانه تورا بوییدم

و من آسوده زدرد

چه عجولانه تو را بوسیدم

و تو

و تو بازآمده از یک سفر طولانی

چه صمیمانه و معصوم

             درآغوش من آرامیدی

دخترم به تو تبریک نمی گویم من

که به خود می گویم

من هزاران تبریک

که هنوزهم که هنوز

با سبدهای گل یاس سپید

با طبق های گل عشق و امید

کلبه ی کوچکمان را نگذاری هرگز

که به پیشباز زمستان برود

یا که در رو به خزان بگشاید

دخترم تو بهاران مرا

                               جاودان ساخته ای  

با دوچشمان ستاره فامت

آسمان شب تاریک مرا

                                 کهکشان ساخته ای 

فصل خاکستری قلبم را

       که سیاهی میرفت

تو سپیدش کردی    

 تو امیدش دادی  

 تو شدی مونس من

                                تو شدی همدم من   

تو شدی همسفر

جاده ی زندگی               پر ز پیچ و خم من

 

دخترم به تو تبریک نمی گویم من

که به خود می گویم

من هزاران تبریک

که تورا زادم من

که تورا دارم من

و به تو ای گل همواره بهار

                                   به تو می بالم من                             

                                  به تو می بالم من                                  

آگوست، 1989

ارواین، کالیفرنیا
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان 1391ساعت 11:11  توسط پروین باوفا | 
 

شعرو آهنگ: پروین باوفا

                                                  "حماسه زن پارسی"

 من پروین باوفا، شاعر،نقاش،نویسنده، آهنگساز،ترانه سرا و طراح مقیم کالیفرنیا، (حماسه زن پارسی) را که درزیر ملاحظه میکنید را 23 سال پیش سروده ام که هم  پارسی وهم ترجمه انگلیسی آن درطول همه این سالها ازطریق رسانه های نوشتاری، دیداری و شنیداری و سایت های گوناگون پخش و درج شده و سخت مورد توجه  قرارگرفته است را در چند سال اخیرچون دو حماسه دیگرم (حماسه پرواز و حماسه میلاد) توسط برخی از هم میهنان گژدست و پلید اندیشه به تاراج رفته و با متنی آشفته و غلط، با عنوان "که من پروین فروغ شهر ایرانم" به نام شعرای دیگر چون فروغ فرخزاد و پروین اعتصامی که سبک سنتی داشت و هرگز شعر حماسی و تاریخی و نیمایی  نسروده بود از طریق ایمیل، وبلاگ، سایت و فیس بوک منتشر کرده اند که توانستم ازطریق پیگرد قانونی بسیاری از آنها راببندم اما هنوز این چکامه نیز همانند دو چکامه دیگرم چون آیه ای آسمانی دست به دست گشته وبه عنوان شاهکاری بی نظیر از پروین اعتصامی  دهها صفحه  گوگل و و، را اشغال کرده است که خواهش میکنم با من همکاری کرده و از راه اشتراک گذاشتن شعر ولینک ویدیوهای آن  در روشن کردن حقیقت و رسوا کردن این بی خردان بی فرهنگ با من همکاری کنید. از مهر شما عزیزان پیشاپیش سپاسگزارم.

http://youtu.be/40C9Zl2z0Ik

http://youtu.be/nx5s1851bgY

http://youtu.be/mi_OfuLM67Q

                                                     حماسه زن پارسی"

مرا ای مرد

مرا ای بیخبر از درد

برو دیگر..

مرا آسان مخوان یک زن

مخوان آسان مرا یک زن

زنی چون من

که از بهر وطن

             کرده سپراین تن

نه آن لیلی مجنونم

.. نه آن شیرین فرهادم

                            که من پروین فروغ شعرایرانم

نه پوراندخت .. نه آزرمدخت

..نه آتوسا .. نه پانته آ

که آرتیمس سپهسالار ایران

                                  درنبرد ناوگان پارس و یونانم

مرا بیداد تو شاهد به تاریخی

                                           که می بالیده برنامم

* * * * **

مرا گر درمقام همسری بینی

نه یک همخواب و هم بستر

که یک همراه ، یک یاروفادارم

نه یک برده ، مکن اینگونه انکارم

مینگارم تو بی پندار

اگر با جورسنگین تو می سازم

 اگر درآتش کین تو می سوزم

مپندارم که راه رستگاری را نمیدانم

                            که جوشد خون ایرانی به شریانم

مرا فردای فرزندم

مرا عشق به دلبندم

                   چنین برپازده زنجیر

مرا ایمان به آرمانم

مرا عهد به پیمانم

    نموده این چنین با دردتو درگیر

اگرمادرنبود کی بود تورا جانی؟

          که آزارم دهی اینسان به آسانی

بدون من کجا میداشت تاریخ تو؟

آرش با کمانش

کاوه آهنگرو آن گرزو سندانش

بدون من کجا میداشتی آن شاعر طوسی

                    نگهبان زبان پارسی ،  استاد فردوسی

* * * * * *

مرا گر درمقام مادری بینی

مگوبامن که فرشی از بهشت

درزیرپایم پهن گستردی

نگاهم کن، نگاهم کن

                         که زیرپای من دنیا به جریان است

                        زنورعشق من رخشنده کیهان است

که با دستان من

                              گهواره گردون به دوران است

 که جای پای من برچهره ی

                              سرخ وسپید وسبزایران است

مرا گردرمقام مادری بینی

مگوبامن که فرشی از بهشت

 درزیر پایم پهن گستردی

نگاهم کن، نگاهم کن

 که درهرخانه ای بامن

                          بهشتی لاله گون ازعشق میروید

که در آغوش من انسان

                            مرام صلح و آزادی می آموزد

تو با دستان نیرنگت

مگستر زیر پایم

                           مخمل پوشالی فرش بهشتی را

که یک زن را

نیازی نیست پاداش

                                  این همه نیکوسرشتی را

بروای مرد مبرآسان به لب نامم

   که من آزاده زن فرزند ایرانم

 برو پیشینه ات را بین

برو تاریخ از سرخوان

به دورانی که کارت سستی و آسودگی بوده

همه آوارگی ،ویرانگی بوده

مرا پیشه، هنر، فرزانگی ،  سازندگی بوده

* * * * * *

دهانم ازچه می بندی؟

به دست و پای من ای مرد

                        تو زنجیر حقارت از چه می بندی

که فرهنگ مرا

                       هرگز نبوده با چنین اندیشه پیوندی

تو رویم ازچه می پوشی؟

کلامم ازچه می چینی؟

توبهر خواری ام ای کهنه جو

                                            بیهوده میکوشی

هراس تو زرویم نیست

بیم تو ... زمویم نیست

چون آزادی برگهای تنم جوشد

از اینرو پیک خاموشی

                              زنی بر نام من مهر فراموشی

برو ای مرد، برو دیگر

                               برو این دام  بر مرغ دگر نه

                               که عنقا را بلند است آشیانه

پروین باوفا، ارواین اکتبر 1989

  

پانویس

زن درفلات ایران

زن  فلات  در دوران پیش از تاریخ و مشخصا در دوران "نوسنگی" مبتکر و سازنده  ظروف و آوندهای سفالین بود که یکی از گنجینه های هنری دنیا محسوب میشود . (من در بیست و چندسال گذشته از طریق مقاله های تحقیقی و  تابلوهای نقاشی ام  درمعرفی و زنده کردن دوباره آنها بسیارکوشیدم). 

زن فلات همچنین ریشه ی میوه های و گیاهان وحشی را در کوهپایه ها و جلگه ها می یافت و فصل رویش دانه ها را میدانست و امور کشاورزی را نیز بر عهده داشت.

زن را سالار و قیم خانه میدانستند و امورقبیله غالبا در دست او بود حتا در نواحی  ایلام و شوش باستان  به مقام روحانیت نیز میرسید. (از ایزد بانوان آن دوران میتوان از پینه که و کریشه نام برد)

سلسله خانواده وابسته به نام و زنجیره خانوادگی زن بود و فرم مادرسالاری حالت مثلث داشت. به این معنا که مقام سالاری پس از زن به برادر او و سپس به فرزندان او میرسیده است.

 1            - لیلی و مجنون

لیل و مجنون یکی ازپنج منظومه حکیم نظامی گنجوی به نام خمسه است.  حکیم در حدود سال 535 هجری در شهر گنجه واقع در ولایت اران متولد و در حدود 614 درگذشت.

2                                                           - شیرین و فرهاد

شیرین قهرمان منظومه عاشقانه دیگر نظامی گنجوی به نام خسروشیرین است،  که درآن از عشق شیرین به فرهاد و خسرو سخن رفته است.

3-  فروغ فرخزاد

فروغ در دی ماه 1313 درتهران متولد شد و هنوزسال سوم متوسطه را پایان نبرده ازدواج کرد. فروغ زنی با احساس، مودب و مهربان با نگاهی عمیق و افسرده و روحی دردآلود بود. او با هنر خیاطی و نقاشی نیز آشنا بود. فروغ در سال 1346 زمانی که تنها 33 سال داشت در یک تصادف جان از کف داد اما آثار باقی مانده از او نام او را در صدرشعرای معاصرایران جاودانه کرده است. آثار باقی مانده از فروغ ..اسیر،  دیوار،  عصیان،  تولدی دیگر و  ایمان بیاوریم

4- پروین باوفا

      شاعر، نقاش، نویسنده، آهنگساز و ترانه سرا، و طراح سایت و دکوراسیون: متولد 1947، تهران

     آز آثارهنری او به جز تابلوهای نقاشی با جلوه هایی از زن و سفالهای عهد نوسنگی ایران،  کتاب های شعر  منتشر شده  نامهای:

    آیینه شاهد است، جای من اینجا نیست،  مشت برموج ,2007،  افق عمودمیشود، من منهای تو، ترانه های کوچ 2004 ، جای پای زن،  حجاب نور 1995.. و طرح تر تنهایی؛  هفت سفرهفتاد دفتر،  هفت رنگ هفت اورنگ،  آماده   چاپ نام برد

  شاعر و آهنگسازو تهیه کننده نخستین سرودهای ملی میهنی در تبعید؛  همبستگی 1991،  حقوق بشر1993،     رستاخیز 2003،   قیام 18 تیر 2003،   حماسه زن پارسی  2004

 بیش از 20 نمایشگاه نقاشی ازسال 1981- 2010  .. 

برای دیدار از دیگر آثار هنری پروین میتوانید به سایت او مراجعه کنید.

http;//www.parvinbavafagallery.com  

5- پوراندخت

پوراندخت فرزند خسروپرویزپادشاه ساسانی است که در حدود یک سال و پنج ماه بر اریکه پادشاهی تکیه زد.

6- آزرمیدخت

پس از کناره گیری پوراندخت، گشتاسب برادرخسرو به پادشاهی رسید. پس از او این مقام به آزرمیدخت فرزند دیگر خسروپرویز رسید که او هم پس از زمان کوتاهی از این مقام کناره گرفت.

7-آتوسا

دختر کورش بزرگ و همسردوم  داریوش که سیاست خاورمیانه را زیر نظرداشت و مسیولیت  امور کشورداری داریوش را نیز بر عهده او بود

8- پانته آ

همسر یک سردار ایرانی در زمان کورش بود که پس از کشته شدن همسر به ریاست ارابه های ایران در جنگ با لیدی رسید.

9- آرتیمس یا آرتمیس

مشاور با تدبیر حشایارشاه و نخستین زن درجهان که به مقام سپهسالاری و فرمانده قسمتی بزرگی از ناوگان ایران نایل و به نبرد با یونان در جزایر سالامیس  پرداخت.

10- آرش

آرش یکی از پهلوانان حماسی ایران باستان است که با پرتاب  بلندترین تیر مرز ایران و توران را به دورترین نقطه گسترش داد و به آرش کمانگیر شهرت یافت.

11- کاوه آهنگر

کاوه یکی دیگر از پهلوانان حماسی ایران که از اهالی اصفهان و دارای دو فرزند پسر به نامهای قارن و قباد بود که به فرمان ضحاک به قتل رسیدند تا از مغز سرآنها  برای زخمهای دوش او مرهم بسازند. کاوه که از ستمکاریهای ضحاک در حق مردم و  بویژه در مورد فرزندانش به خشم آمده بود پیش بند چرمی خویش را بر سرنیزه برد و مردم را به قیام تشویق کرد، که پس از چندی سرانجام ضحاک را در بند کرده و فریدون را به شاهی برگزیدند. از آن پس پیش بند چرمی کاوه به درفش کاویانی شهرت یافت.

12- فردوسی طوسی

حکیم ابولقاسم فردوسی شاعربزرگ ایران و بی شک زنده کننده تاریخ باستان و بانی ماندگاری زبان پارسی در همه قرون گذشته است. او درسال 329 یا 330  هجری در باژ از نواحی طابران طوس به دنیا آمد و از ملاکین طوس بود. در دوران حیاتش دولت سامانی رو تحلیل رفت آنقدر که  به قدرت غلامان ترک منجرشد .فردوسی میهن پرست  که ازآن همه نابسامانی ایران  رنج  می برد در سال 371 اقدام  به خلق شاهنامه کردو سی سال از ایام عمرش را صرف انجام این مهم کرد.  او در حدود 411 یا 416 هجری در طوس  درگذشت.

پایان

 


برچسب‌ها: شعر حماسه زن مادر همسر ایرانی فارسی
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم آبان 1391ساعت 8:49  توسط پروین باوفا |